Já, haldiði ekki að Rástunni hafi tekist upp á eigin spýtur að finna sér nýtt heimasíðusvæði og setja það sjálf upp. Sú ákvörðun að dömpa blogdrive var reyndar tekin í samráði við tækniráðgjafann minn, því þegar Rástan var í einkatíma í hvernig ætti að setja myndir úr nýju digital myndavélinni sinni inn á gömlu heimasíðuna kom í ljós að blogdrivið hafði engan áhuga á því að vera samvinnuþýtt og leyfa Rástunni að skreyta sig með Parísarmyndunum. Þannig að blogdrivið er búið að vera. Rest in peace eins og það heitir! En www.rastan.bloggar.is er komin til að vera held ég barasta

Long time no see! Rástan er ekki enn dáin úr fráhvarfseinkennum eftir netinu. Hún dansaði þó húlladans út um alla íbúð daginn sem síminn minn kom! Af mér er allt gott að frétta, París er æði, veðrið er gott og mér finnst alveg stórskemmtilegt að vera ,,oj barasta” stúlkan þeirra Gogga og Klemmu eins og ég kýs að kalla litlu krílin. Þau Goggi og Klemma hafa verið algjörir englar meðan Rástan hefur verið að komast inn í daglegu rútínuna. A day in my life hljómar núna svona: Við Goggi vöknum ,,hress og kát” klukkan 7 am og dúllum okkur fram að hádegi með smá síestupásu. Um hádegi dregur Rástan fram pottana og pönnurnar og Jamie Oliver taktana því aðalmáltíðin er í hádeginu. Mér finnst reyndar enn frekar skrýtið að elda mér steikur í hádeginu en það venst. Erfiðara var þó að venjast því að vera komin til lands baunanna. Rástan hélt nefnilega að hún hefði yfirgefið land bauna og gulróta þegar hún fór frá DK síðasta vor. Nei, nei Frakkar eru ennþá hrifnari af hvers kyns baunum en Danir nokkurn tímann. Þið hefðuð átt að sjá svipinn á Rástunni þegar húsfreyjan bauð mér upp á lífrænt ræktaðar grænar baunir sem aðalrétt í einu hádeginu.....

Eftir hádegismatinn höldum við Goggi áfram að dunda okkur og safna kröftum fyrir átökin sem framundan eru. Klukkan 16:25 stundvíslega sláumst við nefnilega í hóp forelda 1500 barna sem eru með Klemmu í leikskóla. Frá klukkan 16:15-16:30 eiga allir þessir foreldrar að ná í afkvæmin sín. Rástan verður að segja að það getur verið algjör sirkus. Eftir að hafa trampað á ansi mörgum tám og sagt ,,pardon” 1500 sinnum er komið að Mary Poppins fílingnum. Þá förum við Goggi og Klemma í einhvern af lystigörðunum sem eru hérna í hverfinu, vinsælustu garðarnir eru með tjörn og öndum annars vegar og róló hins vegar. Ég get svo svarið það að mig vantar bara regnhlífina og hattinn til að vera Mary Poppins personified

Frönskunám Rástunnar hófst formlega í þessari viku. Þóttist hún vera pottþétt á því að hafa skráð sig í French for foreign people og taldi þar með að kennslan færi fram á ensku. Alice, kennarinn minn, hefur eitthvað misskilið það og er þess fullviss að franskan sé mun betra tungumál fyrir kennsluna. Þetta er allavegana áskorun, segjum það þannig. Eftir tvo tíma, þar sem Rástan les um viðburðarríkt líf Paulu Nugeiras, brasilískrar framkæmdastýru, getur hún sagt þrjár setningar. Ég er í hópi með fullt af stúdentum og öðrum au pairum og síðan er það hann Jason Waters. Jason Waters er bandarískur/ástralskur og með það flókið starfsheiti að ekki reyndist unnt að þýða það. Hann sker sig allverulega úr hópnum sökum KB-bankamannstaktanna en hann mætir íklæddur jakkafötum, slipsi og lakkskóm með skjalatösku og fartölvu. Rástan finnur þó til mikillar samkenndar með honum Jason, því við tvö erum þau einu í hópnum sem liggur alltaf við köfnun, þegar röðin kemur að okkur að segja eitthvað gáfulegt á frönsku

Rástan er rétt aðeins byrjuð að sightseeingast um París. Síðustu helgi fórum við Óli frændi í Sigurbogann, Eiffelturninn, Champs Elysse og konunglegt þema þessarar skoðunarferðar var minnismerkið um Díönu prinsessu. Þessi fyrsta skoðunarferð markaðist þó mjög af hégómagirni Rástunnar en rétt fyrir brottför ákvað Rástan að hún gæti ekki látið sjá sig í París nema vera í nýjum skóm. Það voru mikil mistök því Rástan var ekki búin að vera kortér í skónum þegar hún var komin með hælsæri dauðans Sigurganga mín upp þessar 284 tröppur í Sigurboga Napóleons var því frekar haltrandi og skapið fór á suðupunktinn þegar kom í ljós að eina lyftan á svæðinu var einungis fyrir fatlaða! Ég fer ekkert ofan af því að hælsæri telst til fötlunar. Það eitt er þó víst að hér eftir fara traustu Ecco sandalarnir mínir með í allar skoðunarferðir!!!

Núna, as we speak barasta, er Rástan þó í London og leikur sér á þráðlausa netinu hjá henni Auði Möggu Kom í dag og við höfum brallað ýmislegt skemmtilegt. Á morgun er svo planið að leyfa Auði Möggu að stúdera og hitta Helgu gellu. Frekari ferðasaga er væntanleg eftir helgi sökum mikillar þreyttu. Verð þó að segja áður en Rástan kveður í bili að það er algjört æði að vera komin aftur í málaumhverfi þar sem maður skilur hvað er að gerast í kringum sig og getur jafnvel beðið um eitt glas af vatni!!!

 

 

 

 

Tà er ég komin til Parisar. Her er aedi. Fjolskyldan er indael og bornin algjor krutt. Eg sit herna i Alliance Francis og var ad kikja a fronskunamskeid. Ekki veitir af tvi ad tegar mer tekst ekki ad gera mig skiljanlega a fronsku ( tessi 3 ord sem eg kann) eda islensku ta grip eg til donsku merkilegt nok! Eg er alveg a tvi ad Frakkar kunni donsku. Annars hef eg tad fint, einu minusarnir eru teir ad eg gleymdi simanum minum heima og er tvi ekki i simsambandi, her er ekkert sjonvarp og verst af ollu ad Internetid er ekki vaentanlegt heim fyrr en eftir 3 vikur..... Eg held eg verdi dain by then.... Tad tisti hins vegar i foreldrum minum sem finnst frabaert ad eg se komin back to the stoneage og geti ekki treyst a annan felagsskap en minn eigin eda ensku astarbokanna i pasum. Mamma sagdi reyndar ordrett ad ta gaeti eg farid ad gera eitthvad skynsamlegt vid timann i stad tess ad eyda morgum klukkutimum i adra eins vitleysu og internet og sjonvarp....

Laet tetta duga i bili. 3 vikur i Internetid! 

Au revoir

Núna er ég loksins búin að setja síðasta punktinn í ritgerðina mína og gott betur! Ég skilaði henni í gær! Þetta er yndislegt tilfinning að skila ritgerðum, svipað og þegar maður klárar próf nema ennþá betri. Ég var svo glöð í gær að það var eins og ég hefði fengið of mikið af einhverjum pillum. Ég bókstaflega sveif um í sæluvímu. Í dag er hins vegar allt annað upp á teningnum, ég sit hérna geispandi niður í vinnu og veit varla hvað ég heiti. Eins er ég sannfærð um að eftir vinnu sé ég á leiðinni upp á Hlöðu að grúska í helgisiðum Gyðinga, trúi varla að ég sé búin að skila ritgerðinni minni og geti brátt kallað mig "bachelorette" 

En nú er kominn tími til að tala um eitthvað annað en ritgerðir og ritgerðarskriftamyglu. Telst til að ég hafi nefnt ritgerðina í annarri hverri færslu síðan í nóvember, believe it or not! Nei, nú eru það ævintýrin sem taka við Næsta laugardag (eldsnemma of course) á Rástan flugmiða til Parísar. Þar mun ég drekka rauðvín og borða osta milli þess sem ég verð í stífum gönguæfingum með nafna Gregory 3. sem var páfi hérna í den. Í pásum frá gönguæfingunum stefnir Gregory að því að vera leiðsögumaður minn í París og Effelturninn, Louvre og ýmislegt fleira er á planinu hjá okkur. Mér skilst reyndar að Gregory sé enn ekki farinn að tala og því ætlar Rástan að skella sér í frönsku í kvöldskóla. Eins eru í ráðgerð fleiri ferðalög og kannski þetta haust gæti kallast stórborgarflakk Rástunnar 2006

Næsta færsla verður frá París

ParísarRástan

Dúddamía!!! Rakst á þessa ágætu mynd í "heimildum" fyrir ritgerðina. Hér getur að líta háæruverðugan Benedikt páfa sem er að kynna nýjustu hattatísku verðandi presta. Hlakka til þegar Rástan getur líka fengið sér svona

Ætli það sé ekki við hæfi að smella hér inn eins og einni stuttri færslu fyrst það er kominn september til að halda því við að blogga einu sinni í mánuði? Af Rástunni er allt steikt að frétta og allt við þetta sama. Ég er mætt hérna once again á hlöðuna og slæst við ritgerðardrusluna eins og hún heitir í augnablikinu. Þetta eru síðustu metrarnir núna en mikið svakalega eru þeir erfiðir Það er nebbla erfitt að halda sig við skruddurnar og hugsa eins og gyðingur í babýlónsku útlegðinni þegar maður er kominn hálfa leið til Parísar í huganum (brottför þangað verður 23. september) Hvíldardagur, umskurn og sýnagógur renna saman í einn graut og ekki batnar það við að sjá alla fersku nýnemana í kringum mig sem glósa fyrstu kaflana í splunkunýju kennslubókunum sínum eins og þeim sé borgað fyrir það. Þá er hrikalega hallærislegt að keppast við að bæta persónulega metið sitt í Spider kapalnum eða hrjóta fram á borðið Þegar Rástan hættir að hugsa um París og ævintýrin sem eru framundan reynir hún að minna sjálfa sig á að það er stranglega bannað að taka "Gísla Martein" á þetta og ætla eitthvað að fara að fresta ritgerðardæminu þangað til eitthvað seinna. It´s now or never! Enda er Rástan engan veginn með collgatesmile á borð við Gísla Martein þrátt fyrir áralangar tannréttingar 

Hressari færslur væntanlegar þegar Helgisiðum Gyðinga á tímum babýlónsku útlegðarinnar er lokið!

Tíminn flýgur áfram, síðast þegar Rástan bloggaði var júlí þannig að það er svo sannarlega komin tími á nýja færslu. Allt gott að frétta af mér, hef haft nóg fyrir stafni síðan síðast við að vinna, skrifa ritgerð eða hestast. Auk þess fór ég í skírn til Ernu þar sem litla dúllan var skírð Íris Ósk, staulaðist á Helgafell með Helgu og co, fór í saumaklúbb, stórskemmtilega afmælisveislu, Nordklúbbshittinga, fjölskylduhittinga og fleira í þeim dúr. Ekki má heldur gleyma að Rástan vígði nýja heita pottinn með nuddinu og diskóljósunum upp í sumarbústað við hátíðlega athöfn. Eftir vígsluathöfnina hefur lítið sést til meðlima Skipasunds familíunnar enda eru þau orðin sundóð og vilja helst ekki hreyfa sig úr pottinum

Get ekki hætt án þess að koma með nokkur gullkorn úr vinnunni minni. Eins og frægt er orðið vinnur Rástan við að aðstoða námsmenn sem hyggja á langt Háskólanám.....

• Kúnni: Er ekki Landbúnaðaskólinn á Hvanneyri örugglega lánshæfur? Ég er nefnilega að fylla hérna út umsókn á netinu og finn hann bara alls ekki. Ég hef leitað ítrekað undir skólum á Selfossi... Rástan: Prófaðu undir Borgarnesi!
• Kúnni: Nei,nei ég þarf ekkert að fá niðurstöðurnar úr því hvað ég skulda mikið núna. Ég læt bara mömmu hringja fyrir mig í lögfræðinginn!
• Kúnni: Áætla heildarárstekjur? Hvað þýðir það??? Er það þegar ég tek barnabæturnar mínar, margfalda þær með þremur og deili svo með sex?
• Kúnni: Ég vil fá frí frá afborgunum af námslánum. Ég er nefnilega á leiðinni með börnin erlendis í eitt ár. Vinsamlegast frystið afborganir þangað til!
• Kúnni: Nei, ég vil alls ekki sækja um í gegnum tölvuna, tölvur eru af hinu illa!
• Kúnni: Já, nei það passar sko alls ekki að ég eigi að borga af láninu mínu núna. Það stendur skýrt og greinlega í reglunum að maður eigi ekki að byrja að borga fyrr en maður er kominn í góða vinnu!!!

Annars ætti Rástan ekki að tjá sig mikið. Hún var að vesenast í bókhaldinu og fylgiskjölum. Sigga spyr mig hvaða númer ég vilji fá. Rástan hugsar sig lengi um: Síðast var ég í 1099, á eftir 1099 kemur 2000. Sigga: Nei, ekki alveg, á eftir 1099 kemur 1100.... Ég meina, ég var á máladeild

 

 

 

Þá er Rástan búin í sumarfríi ársins. Jamms, tók mér tveggja daga sumarfrí til að sýna þeim Ullu og Önnu-Mette Ísland. Þær stöllur komu með hitabylgju með sér frá DK þannig að mini sumarfríið mitt hefði ekki getað verið betra, gott veður og góður félagsskapur. Við drifum okkur í Bláa Lónið sem var algjört æði. Einn daginn tókum við í að rölta um miðbæinn og skoða hvað hann hafði upp á að bjóða. Rástan er staðráðin í því að vera duglegri að fara niður í bæ, því þar er fólkið greinilega, hitti allt frá fjarskyldum frænkum til fólks úr grunnskóla á röltinu! Eins verð ég að monta mig af því að verið heilan dag á bíl í miðbæ Reykjavíkur án þess að fá stöðumælasekt, það hlýtur að teljast einstakt afrek hjá mér 

Rástan var nefnilega rosalega pæja í sumarfríinu sínu á bíl, blastaði græjurnar í botn og rúntaði eins og henni væri borgað fyrir það. Skrýtið hverju maður tekur eftir þegar maður hefur ekki verið lengi í umferðinni, nú var aðal pælingin hjá mér að annar hver karlmaður í umferðinni heldur um stýrið með flötum lófa, s.s. heldur ekki utan um stýrið. Sérstaklega nota þeir þó þessa tækni þegar kemur að því að bakka. Rástan verður að játa það að henni er það hulin ráðgáta hvernig hægt er að bakka án þess að halda almennilega utan um stýrið. Gerði hún tilraun til þess að prófa þessa tækni en komst fljótt að því að þetta er ekki hennar cup of tea... Ekki vildi ég nú heldur fara að bakka kagganum hennar frænku minnar út í skurð eins og gerðist hjá mér og Grána hérna í den

Anyways, eftir að hafa tekið miðbæinn þá var ferðinni haldið á Gullfoss, Geysi og nágrenni. Við lágum í sólbaði á Þingvöllum eftir að hafa gætt okkur á flatkökum með hangikjöti og síðan brunuðum við upp í bústað í lambalæri til mömmu og pabba. Gestirnir mínir voru á klakanum í einungis þrjá daga en Rástan hefur samt sjaldan verið jafn uppgefin. Það tekur sko á að vera í sumarfríi 

 

   

Ef fólki leiðist hrikalega í vinnunni sinni þá er þetta ágætis dægrastytting. Tala nú ekki um að leyfa viðskiptavinum að hlusta á þetta meðan þeir eru á hold.... Kemur öllum í gott skap

http://www.pinkbullets.nl/2006/06/filmpjes/indiase_tophit

Þá er Landsmót búið og verður ekki aftur fyrr en eftir tvö ár!!! Hvernig á maður að geta beðið svona lengi??? Landsmót hestamanna eru alltaf mikið stuð, mikið gaman og þetta ár var sko engin undantekning! Við Gunni komum á fimmtudagskvöldi á jeppa frá foreldrum hans með tjaldvagninn minn í eftirdragi. Já, Rástan ferðast sko in style Eftir að hafa dáðst að flottum hestum allan daginn var sko komið að Todmobile balli á föstudeginum. Vei! Frískleikinn var reyndar ekki í fyrirrúmi á laugardagsmorgni en þó hafði Rástan það af að vera komin út í brekku fyrir hádegi! Sturtuferð og matur hresstu Rástuna allverulega við og hún var komin í stuðgírinn fyrir Papaballið um kvöldið sem var algjört æði Flestir Landsmótsgesta voru líka á sömu skoðun, troðningurinn var rosalegur en þá dönsuðum við bara af okkur tærnar í brekkunni. Næsta morgun var það svo gríðarlegt átak að koma sér út í brekkur fyrir hádegi (óskiljanlegt skipulag að setja ein aðalúrslit mótsins snemma á sunnudagsmorgni) en það tókst og Rástan sat dáleidd í brekkunni það sem eftir var mótsins.

Þá var komið að heimferð... Rástan var í skýjunum eftir velheppnað Landsmót og þá sérstaklega með hversu vel tjaldvagninn (sem er jafngamall mér) stóð sig! Á síðasta Landsmóti 2004 var nebbla hellings vesen þegar vinkona mín lá í polli á gólfinu eina nóttina! Við vorum þó varla komin framhjá Varmahlíð þegar við vorum stoppuð og okkur bent á að tjaldvagninn væri eins og hestur á höstu brokki, svo mikið sem hann hoppaði og skoppaði á veginum. Þetta skopp í honum væri vegna þess að dekkin væru mjög léleg. Needless to say þá hvellsprakk síðan á leiðinni! Sem betur fer var varadekk með í för og bróðir hans Gunna græjaði þetta á no time Roadtrippunum var þó ekki alveg lokið hjá mér því núna á þriðjudaginn náði ég í hestana mína Loksins, loksins!

Annars er það bara same old, same old! Frk. Lín er nú hætt í afgreiðsludeildinni í bili og komin yfir í innheimtuna. Þar reynir hún að koma fólki í skilning um að námslán þurfi að borga tilbaka, ótrúlegt nok! Um helgina er síðan planið að skella sér í Húsafell með saumó og hlakkar Rástan mikið til. Helgina eftir verður síðan ættarmót. Að því loknu eru þær Anne-Mette og Ulla væntanlegar á klakann. Og svo er bara allt í einu kominn ágúst! Time flies when you´re having fun Ekki get ég nú reyndar sagt að ég hlakki til ágústmánaðar. Þá er nefnilega komin tími á ritgerðarskrif. Nú dugir ekkert múður, ritgerðin verður að klárast, annars kemst Rástan ekki til Parísar í haust! Já, góðir hálsar, stefnan er sett á París í haust þar sem ég mun verða "fille au pair" og kannski læra nokkur orð í frönsku. Hugsa einhvern veginn að franskan eigi eftir að koma sér betur heldur en latínan í París....

Au revoir